A Quiet Place: Day One รีวิว | เงียบ ๆ นะ เดี๋ยวสะดุ้ง! วันแรกที่เอเลี่ยนบุกเมือง

หลังจาก A Quiet Place ภาคแรกและภาคสอง หนนี้หนังพาเราย้อนกลับไป Day One วันที่เอเลี่ยนมาบุกโลกครับ บอกสั้น ๆ ก่อนเลยว่า "ไม่กล้ากินป๊อปคอร์นระหว่างดูเลย" 😂

ความเงียบที่กลับมาบีบหัวใจ

ภาคนี้พาเรากลับมาสัมผัสฟีลความเงียบอีกครั้ง แค่กลืนน้ำลายยังกลัวเสียงดังจนคนอื่นได้ยินเลยครับ จุดเด่นนอกจากความตึงคือเรื่องราวเกิดขึ้น ในเมือง เลยรู้สึกอินกว่าและคนเยอะกว่าภาคก่อน ๆ มาก — ภาคก่อนเห็นคนหลักสิบก็ว่าเยอะ ภาคนี้หลักร้อยหลักพัน

ผมชอบที่เขาเล่นกับความเสียงดังจากคนมาอยู่รวมกันในเมือง กับความเงียบที่เกิดเพราะเอเลี่ยนมา — ดูแล้วแอบคิดว่าทุกวันนี้ "ความเงียบ" เป็นของแรร์ขนาดไหน

น้องแมวโฟรโดขโมยซีน

ใครเป็นทาสแมวจะอมยิ้มกับน้องแมวขาวดำ "โฟรโด" ที่มีซีนเยอะไม่แพ้นักแสดงนำ ส่วนนางเอกภาคนี้คนละคนกับภาค 1-2 ตอนแรกผมแอบรำคาญนาง แต่พอดูไปก็เห็นว่ามีไหวพริบ เอาตัวรอดเก่ง และที่ทำตัวน่าหงุดหงิดก็พอมีเหตุผล ใครสายล่าอีสเตอร์เอ้กจะถูกใจดีเทลที่ใส่มา (มีตัวละครจากภาคเก่าโผล่ด้วย) ใครเพิ่งเคยดูก็ดูได้เพลิน ๆ ไม่ติดขัด

หนังยังคงแก่นเรื่อง "การใช้ชีวิต" ที่ว่าไม่ว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายแค่ไหน คนเราก็ยังพยายามใช้ชีวิตต่อไป (และใครดูดึก ๆ ระวังจะหิวพิซซ่านะครับ 😂) ใครดูแล้วคิดยังไงมาเม้ากันได้เลย ขอพลังบวกจงอยู่กับคุณ แล้วพบกันใหม่ สวัสดีครับ