Love in the Big City (หนัง) รีวิว | มิตรภาพหนุ่มเกย์กับสาวเปรี้ยว ที่ว่าด้วยการเป็นตัวเอง

"การเป็นตัวเอง จะเป็นจุดอ่อนได้ยังไง" — ประโยคเด็ดที่สื่อใจความหลักของ Love in the Big City ฉบับภาพยนตร์ได้ดีครับ แม้โปสเตอร์จะเป็นรูปชายหญิงเคียงกัน แต่เรื่องนี้ว่าด้วยมิตรภาพของหนุ่มเกย์กับสาวเปรี้ยว

เนื้อเรื่องย่อ

สร้างจากนิยายขายดีของ "พักซังย็อง" (แปลไทยชื่อ "เราไม่อาจกักเก็บใครไว้ได้ตลอดกาล ในจักรวาลสีแอเมทิสต์") ฮึงซู (โนซังฮยอน) เกย์หนุ่มที่ยังไม่กล้าเปิดตัวแม้แต่กับแม่ เพราะสังคมเกาหลียังไม่ค่อยยอมรับ วันหนึ่งถูก แจฮี (คิมโกอึน) สาวเปรี้ยวประจำภาคจับได้ว่าจูบกับหนุ่มอื่นในผับ แต่แจฮีมองเป็นเรื่องปกติ ทั้งคู่เลยสนิทจนย้ายมาอยู่เป็นรูมเมท จนหลายคนเข้าใจผิดว่าเป็นคู่รัก

มิตรภาพที่เรียลและการยอมรับตัวเอง

ผมชอบฟีลความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนที่สนิทกัน เม้าท์เรื่องผู้ชาย บ่นคนในภาคได้หมด และโชว์ว่ามิตรภาพไม่ได้สม่ำเสมอตลอด มีขึ้น ๆ ลง ๆ แต่ความห่วงใยยังมีให้กันเสมอ

หนังถ่ายทอดไลฟ์สไตล์เกย์ที่ยังไม่อยากเปิดเผยตัว (เลยเน้น one night ไม่อยากคบจริงจัง) และธีมการยอมรับตัวเอง — การหาคนที่ยอมรับเราในแบบที่เป็นเราได้ ฉบับหนังนี้โฟกัสที่บทแรกของหนังสือ (มิตรภาพ) เรต 15+ ใสกว่าฉบับซีรีส์ (ซึ่งได้ 18+) ตอนผมเข้าไปดูแบบไม่รู้เรื่องเลย แต่ออกมาว้าวมาก ใครชอบดราม่า LGBT มิตรภาพ และแรงบันดาลใจในการเป็นตัวเอง แนะนำครับ ขอพลังบวกจงอยู่กับคุณ แล้วพบกันใหม่ สวัสดีครับ